januari 14, 2007
· Ingedeeld onder carfree, downshifting, duurzame energie, voluntary simplicity
In 2005 organiseerde Milieuzorg Op School (MOS) van het Departement Leefmilieu, Natuur en Energie de eerste Dikke-truiendag. Die viel niet toevallig samen met de inwerkingtreding van het Kyoto-protocol op 16 februari. Een jaar later werd ook de verjaardag daarvan op de scholen in de kijker geplaatst door de verwarming die dag een paar graden lager te zetten.
In 2007 , op 16 februari, wordt de Dikke-truiendag groter, want niet enkel scholen, maar ook overheid en bedrijven springen mee op de kar. Bovendien worden nu, naast de symbolische graad lager, ook een reeks acties naar voor geschoven die het energiegebruik verlagen tijdens de dagdagelijkse kantooractiviteiten. Dat kan zonder aan comfort in te boeten.
We gaan in 2007 verder dan de thermostaat van de verwarming een paar graden verlagen. Hieronder een aantal tips die zonder veel inspanning kunnen worden toegepast, maar die het energieverbruik op kantoor wel een stuk naar beneden halen.
- Kijk eens na of de verwarming uit staat in ruimtes waar niemand aanwezig is.
- U kan wat meer de trap nemen in plaats van de lift.
- In weinig gebruikte delen van het gebouw kan de verlichting uitgeschakeld worden. Of u vervangt alle gloeilampen en halogeenlampen door spaarlampen.
- ‘s Nachts pc’s en printers uitschakelen levert ook een behoorlijke besparing op voor de energiefactuur en het milieu.
april 20, 2006
· Ingedeeld onder consuminderen, downshifting, voluntary simplicity
Volgend stukje uit Downshifting Downunder: Byron Child: Deep Downshifting, a life of no regrets: trof mij:
"Byron Child: Deep Downshifting, a life of no regrets
From Byron Child Magazine By Kali Wendorf
I went to the woods because I wished to live deliberately, to front only the essential facts of life, and see if I could not learn what it had to teach, and not , when I come to die, discover that I had not lived.
Henry David Thoreau
Everywhere we turn today, if we have our eyes half-open, we are faced with the consequences of our collective actions on the planet. Capitalism, endless war, famine, the disintegration of families, global warming, a mushrooming corporatocracy, skyrocketing debt�the list is long. So long in fact, that few have the courage to really see and acknowledge what is going on. Part of our reluctance is because there are no easy solutions and from the perspective of our singular lives, the task of making a change appears utterly daunting. Just the simple act of recycling my glass becomes an inner battle as I consider the environmental cost of my washing the glass before placing it in my bin. Does anything we do really make a difference? These were my doubts until recognising the collective impact of the downshifting movement.
Downshifting, also known as voluntary simplicity, is the act of directing your life so that it truly reflects your values. Anything that is not a part of those values is gradually teased out. It also includes reducing the personal footprint on the earth: living on less, consuming less and spending less. Though the term was first coined in the 90's in the US and has only recently spread to Australia, people have been downshifting for years before then. What's exciting is that an entire movement is flowering which is increasing awareness of the possibility to jump off of the consumer "
